Opstarten na stilstand, een analogie

Het was lastig beginnen, na een stop van 4 maanden …

Zou

  • ik het nog kunnen?
  • de magie nog werken?
  • er wel iets tevoorschijn komen?
  • ik tevreden zijn met het resultaat?

Uit de running

Als je lang uit de running bent geweest,
kan je nog wel eens flink aan jezelf gaan twijfelen …

Ook als je uit je comfortzone bent gestapt, jezelf aan het oprekken bent,
raak je makkelijk je zelfvertrouwen kwijt.

Piekeren

“Piekeren helpt niet!”

In voorstellingen en plannen blijven hangen helpt ook niet.

Wat denk je van gewoon beginnen?

Ambitie

Hoe verging het mij bij het beeldhouwen?

Niet alleen had ik een lange stop achter de rug, ik had ook een nieuwe ambitie: het volgende beeld zou niet alleen tevoorschijn komen door schaven, maar ook door hakken.

Ik had een nieuwe beitel en mooie klophamer, die nodig ingewijd moesten worden …

Doen

Zonder lang nadenken begin ik met hakken.
Dat gaat lekker en verrassend goed.
Ik kan zelfs nog contact houden met de steen.

Weerstand

Terwijl ik langzaamaan de vorm zie ontstaan
en ook meer uit de steen aan het halen ben,

sta ik opeens met het gezicht van Eva los in mijn hand ….

“BALEN!”

Afstand nemen

Mijn 1e conclusie is:

vanaf nu dus toch maar verder met schaven.
Deze steen is blijkbaar niet bestand tegen hakken …

Mijn 2e gedachte is:

ik ben te snel naar de vorm aan het toewerken geweest.

Heb ik te veel naar de werkelijkheid willen werken
en heb ik teveel mijn wil proberen op te leggen aan de steen?

Ik ga afstand nemen en een beetje loslaten (overlaten?)!

Balans

Dan kan ik vanuit het ritme van het schaven de dragende vormen eenvoudig aangeven en aan de spanning van de bewegingen werken.

Dat werkt veel prettiger en geeft ook nog een beter resultaat.

Ik sta weer te hummen tijdens het beeldhouwen.

Adam en Eva - beeld - copyright Irka Stachiw

Adam en Eva – beeld – copyright Irka Stachiw

Identiteit

Als alles een beetje duidelijker is geworden komt de vraag naar de naam in mij op.

Elk beeld moet een naam krijgen, een eigen identiteit.
Misschien om het bij voltooiing helemaal los te kunnen laten?

Beheersing

Het beeld leek eerst een beetje een gevecht uit te beelden.

Was er een winnaar, de vrouw?

Maar er is ook aandacht en zorg in het beeld te zien.
Zelfs iets van spel, van dans.

Kan het dan beheersing gaan heten?

Vertrouwen

Met iets meer geduld en vertrouwen lukt het me toch om menselijke vormen en ook nog een aanduiding van hun gelaat aan te brengen.

Archetype

Nu kan ik het beeld “Adam en Eva” noemen, vanwege het steeds weer aantrekken en afstoten van polariteiten …

Analogie

Zo eindigt mijn innerlijke en een uiterlijke strijd, op zoek naar balans, in “Adam en Eva”.

Ik ben zelf steeds weer blij verrast hoe het creatief werken inzicht, inspiratie, doorkijkjes en opheldering verschaft voor de uitdagingen van het dagelijkse leven …

Wat haal jij jouw inspiratie uit voor de uitdagingen van je dagelijkse leven?

 

0 reacties

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *